Pod tym tytułem wychodziły zbiory luźnych pism osobno drukowanych dotyczące Ordynacji Ostrogoskich. Oferowany poszyt zawiera blisko 50 aktów prawnych, w tym dekrety sejmowe, informacje o dobrach ordynacji podległych, manifesty w poszczególnych grodach i zamkach, wypisy z ksiąg grodzkich, korespondencje, listy wraz z responsami.
Ordynacja Ostrogska –ordynacja rodowa w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, założona w 1609 r. przez Janusza Ostrogskiego. Rozwiązana decyzją Sejmu w 1766 r. Ordynacja Ostrogska została założona na początku XVII wieku dla uświetnienia potęgi rodu książąt Ostrogskich. W chwili powstania była największym tego typu majątkiem w Rzeczypospolitej. W jej skład wchodziły 24 miasta i 592 wsie. Po śmierci fundatora w 1620 roku fideikomis przeszedł na spokrewnionych z nim książąt Ostrogskich- Zasławskich, a następnie Lubomirskich i Sanguszków. Przejęcie latyfundium przez ród Sanguszków stało się powodem ich długoletniego sporu z rodem Lubomirskich.
W 1753 r. Janusz Aleksander Sanguszko za namową książąt Czartoryskich zawarł ugodę Kolbuszowską. Na jej mocy Ordynacja Ostrogska została rozwiązana, a jej majątek uległ parcelacji pomiędzy największe rodziny magnackie Korony Królestwa Polskiego: Potockich, Lubomirskich, Jabłonowskich, Małachowskich, Czackich, Sapiehów, Szydłowskich i Czartoryskich. Podział ordynacji posłużył później Familii do werbowania stronników na rzecz reform ustrojowych Rzeczypospolitej oraz przyniósł wzrost znaczenia książąt Lubomirskich. Z drugiej strony przyczynił się do głośnego XVIII-wiecznego skandalu politycznego, o którym wspominał Kitowicz w Opisie obyczajów za panowania Augusta III. Kasatę ordynacji zatwierdził Sejm z 1766 r. [źródło: Wikipedia]
Wszelkie prawa zastrzezone. Antykwariat Galeria Atticus - Juliusz Klosinsk
Czy na pewno chcesz wykonać tę akcję?